Smartschool is het digitale afvoerputje van het Vlaamse onderwijs: een platform zo oerlelijk en onbeholpen dat je zou denken dat het ontwikkeld is door een comité van leerkrachten die informatica verwarren met een overheadprojector. De interface lijkt op het liefdeskind van een defecte parkeerautomaat en een SharePoint uit de tijd dat MSN Messenger nog hip was.
Elke klik is Russische roulette: soms vind je een taak, soms crasht het ding, soms beland je ergens waar niemand ooit om heeft gevraagd. De performance is al helemaal een farce — drie leerlingen tegelijk online en de servers beginnen te puffen als een astmatische pony op sportdag.
Bestanden verdwijnen, meldingen verschijnen willekeurig, en het enige dat consistent is, is de incompetentie. Toch blijft Smartschool zichzelf presenteren als dé standaard, alsof middelmatigheid een verdienmodel is. Het is een digitaal wanproduct dat alleen kan overleven omdat niemand de moed heeft om het eindelijk eens de genadeklap te geven.
